Ang hirap pala mawala sa mundo ng katamaran. Isa siya sa mga bagay na sa sandaling pumikit ka, WALA NA! Magiging patatas ka nalang na naghihintay para maluto sa init ng kwarto mo. Jusmeh, jusmeh. Paminsan iniisip ko kung yung mga tao sa telebisyon may vision na simula't simula nung pag-apak nila sa kamulatan, tipong mga 16, 17. O tipong parang mga kabataan na medyo naguguluhan pa rin.
Uy astig sobrang bait ng Kung Sino Man Diyan Sa Taas, nakakapagsalita na lola ko! Gumagaling na siya mula sa sakit. Grabe, gusto ko umuwi sa Negros isang weekend, kasi hapon pa naman klase sa Lunes. Yahooo. Ang ayos talaga, parang ambigat ng pakiramdam nahindi mo alam kung anong nangyayari sa dako ng Pinas na 'yun. Whattarelief! Salamat, salamat.
CRACKS LEAD TO MOTHERFUCKING CRASHES
1 comment:
hoy!! sama akong negros
Post a Comment